Tijdschrift Nieuwe Revu van 20 december - 27 december 1995 met een interview van Jildou van der Bijl met Ronald Giphart voor de rubriek Elf Echte Verhalen. Vooruitlopend op de lancering van het boek Ik Omhels je met Duizend Armen. Het interview gaat over de euthanasie van zijn moeder. Foto is gemaakt door Paul Levitton

Nieuwe Revu

By hans, 29 mei 2014

Nieuwe Revu Editie 02 2015

Nieuwe Revu editie 02 2005 interview met Ronald Giphart, geschreven door Jerry Goossens over zijn nieuwe boek Harem

Schrijver Ronald Giphart ‘Er moet meer geneukt worden in de literatuur’

Het leven van een broodschrijver gaat niet over rozen, maar Ronald Giphart klaagt niet. Alleen die preutse jeugd van tegenwoordig, pfff. Groepssex, dat zouden meer mensen moeten doen. Zoals in zijn nieuwe boek Harem.

Quotes:

  • ‘Masturbeer ik me helemaal te pletter voor ik begin te schrijven? Is dat wat je wil weten?’
  • ‘Ik vond het een leuk experiment of ik een leuk, niet cynisch boek over liefde en seksualiteit zou kunnen schrijven. Mijn visitekaartje afgeven’
  • ‘Deze jeugd is schrikbarend aan het verpreutsen”

Tekst: Jerry Goossens

Fotografie: Corné van der Stelt

Pagina’s: 44 – 49

 

 

Nieuwe Revu -33- 7 – 14 augustus 2002

Ronald Giphart Nieuwe Revu interviewJaar: 7 – 14 augustus 2002

Interviewer: Leon Verdonschot

Foto: Paul Levitton

Het Revu interview met auteur Ronald Giphart

Schrijver Ronald Giphart (36) hield een dagboek van 2001 bij. Dit Het Leukste Jaar uit de Geschiedenis van de Mensheid is inmiddels verschenen, en zeldzaam hard gekraakt. “Ik ga voor de gulle lach.”

‘Ik ben als een christen zonder God, zo blij’

Quotes:

  • Als ik in een bibliotheek kom voorlezen, verwachten sommige mensen dat deze schrijver eerst de bibliothecaresse verkracht en een lijn coke neerlegt. Maar zo ben ik dus niet.
  • In het Boekenweekgeschenk dat ik nu schrijf, speelt de dood een groet rol. Dat is toch iets anders dan het beschrijven van een geslachtsdeel

Pagina’s: 20 – 22, 24

 

 

Nieuwe Revu -44- 25 oktober – 1 november 2000

Ronald Giphart Nieuwe Revu 25 oktober - 1 november 2000 interviewJaar: 25 oktober – 1 november 2000

Interviewer: Guuz Hoogaerts

Foto: Gerard Wessel

Het Revu interview met schrijver schrijver Ronald Giphart

De nieuwe roman van Ronald Giphart (34) heet Ik omhels je met duizend armen. Een boek over liefde, euthanasie, wetenschap en mannen met bierflesjes in hun kont. “Geef me 17 miljoen en ik schrijf de komende jaren geen roman.”

‘Na Gimmick! hadden ze Joost Zwagerman moeten doodschieten’

Quotes:

  • Ik schrijf geen traditionele romans zoals Vestdijk ze schreef, ik schrijf… eh… literet. Vergelijk me maar met Mister Bean.
  • Als schrijvende vrienden een mooie zin gebruiken en die na twee jaar niet hebben opgeschreven, is hij van mij.
  • Soms denk ik wel eens: wanneer komt er nu iemand mij doodschieten? Plopplop, bedankt Ronald, zo is het wel genoeg.

Pagina’s: 36 – 38, 40 & 41

 

 

Nieuwe Revu 20 december – 27 december 1995

Tijdschrift Nieuwe Revu van 20 december - 27 december 1995 met een interview van Jildou van der Bijl met Ronald Giphart voor de rubriek Elf Echte Verhalen. Vooruitlopend op de lancering van het boek Ik Omhels je met Duizend Armen. Het interview gaat over de euthanasie van zijn moeder. Foto is gemaakt door Paul Levitton

Jaar: 20 december – 27 december 1995

Interviewer: Jildou van der Bijl

Foto: Paul Levitton

Ik heb keihard gejankt na de dood van mijn moeder.

Het interview gaat over de euthanasie van zijn moeder.

Vooruitlopend op de lancering van het boek Ik Omhels je met Duizend Armen.

Het jaar waarin alles anders werd, elf echte verhalen.

Ronald Giphart, schrijver, zou volgens Theo van Gogh met een kussen zijn moeder hebben vermoord. Om de verkoop van zijn boeken te bevorderen. Hij is blij dat zijn moeder het niet meer heeft gezien. Samen met zijn zusje maakt hij er ook harde grappen over: ‘Weet je nog de keer dat we moeder vermoordden?’ Maar zij mogen die maken, vindt hij.

Quotes:

  • Ik heb boeken over euthanasie geleend. Ik was het er helemaal mee eens, en dan vond ik het soms moeilijk om erover te lezen, omdat ik het nog voor de boeg had, omdat ik dacht dat het hele zware weken zouden worden.
  • We hebben gewacht tot ze onder narcose was. Dat duurde ongeveer tien minuten. De arts controleerde. Toen kwam de tweede injectie en dat duurde ongeveer een kwartier. Heel langzaam trok het leven uit haar lichaam weg.

Pagina’s: 16 – 19